ΘΕΜΑ 187ο: Ξενοφῶντος Ἑλληνικά, 2, 2,16-19

ΘΕΜΑ 187ο: Ξενοφῶντος Ἑλληνικά, 2, 2,16-19

Α. ΚΕΙΜΕΝΟ

   Τοιούτων δὲ ὄντων Θηραμένης εἶπεν ἐν ἐκκλησίᾳ ὅτι εἰ βούλονται αὐτὸν πέμψαι παρὰ Λύσανδρον, εἰδὼς ἥξει Λακεδαιμονίους πότερον ἐξανδραποδίσασθαι τὴν πόλιν βουλόμενοι ἀντέχουσι περὶ τῶν τειχῶν ἢ πίστεως ἕνεκα. Πεμφθεὶς δὲ διέτριβε παρὰ Λυσάνδρῳ τρεῖς μῆνας καὶ πλείω, ἐπιτηρῶν ὁπότε Ἀθηναῖοι ἔμελλον διὰ τὸ ἐπιλελοιπέναι τὸν σῖτον ἅπαντα ὅ τι τις λέγοι ὁμολογήσειν. Ἐπεὶ δὲ ἧκε τετάρτῳ μηνί, ἀπήγγειλεν ἐν ἐκκλησίᾳ ὅτι αὐτὸν Λύσανδρος τέως μὲν κατέχοι, εἶτα κελεύοι εἰς Λακεδαίμονα ἰέναι· οὐ γὰρ εἶναι κύριος ὧν ἐρωτῷτο ὑπ’ αὐτοῦ, ἀλλὰ τοὺς ἐφόρους. Μετὰ ταῦτα ᾑρέθη πρεσβευτὴς εἰς Λακεδαίμονα αὐτοκράτωρ δέκατος αὐτός. Λύσανδρος δὲ τοῖς ἐφόροις ἔπεμψεν ἀγγελοῦντα μετ’ ἄλλων Λακεδαιμονίων Ἀριστοτέλην, φυγάδα Ἀθηναῖον ὄντα, ὅτι ἀποκρίναιτο Θηραμένει ἐκείνους κυρίους εἶναι εἰρήνης καὶ πολέμου. Θηραμένης δὲ καὶ οἱ ἄλλοι πρέσβεις ἐπεὶ ἦσαν ἐν Σελλασίᾳ, ἐρωτώμενοι δὲ ἐπὶ τίνι λόγῳ ἥκοιεν εἶπον ὅτι αὐτοκράτορες περὶ εἰρήνης, μετὰ ταῦτα οἱ ἔφοροι καλεῖν ἐκέλευον αὐτούς. Ἐπεὶ δ’ ἧκον, ἐκκλησίαν ἐποίησαν, ἐν ᾗ ἀντέλεγον Κορίνθιοι καὶ Θηβαῖοι μάλιστα, πολλοὶ δὲ καὶ ἄλλοι τῶν Ἑλλήνων, μὴ σπένδεσθαι Ἀθηναίοις, ἀλλ’ ἐξαιρεῖν.

Β. ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ

1. Να μεταφραστεί το τμήμα: Τοιούτων δὲ ὄντων...ἀλλὰ τοὺς ἐφόρους.

Μονάδες 30

 

2. α) Πώς αξιολογήθηκε το έργο του Ξενοφώντα στην Αλεξανδρινή και στη Ρωμαϊκή εποχή;

    β) Σε ποια κατηγορία των έργων του Ξενοφώντα ανήκουν τα Ἑλληνικά και σε ποια χρονική περίοδο αναφέρονται;

Μονάδες 10

 

3. α) Να συνδέσετε κάθε λέξη της Α΄ στήλης με την αντώνυμή της στη Β΄ στήλη. Δύο λέξεις της Β΄ στήλης περισσεύουν.

Α΄ ΣΤΗΛΗ	Β΄ ΣΤΗΛΗ
1. ἀντιλέγω	α) ἀπιστία
2. εἰρήνη	β) ἐλευθερῶ
3. πίστις	γ) συμφωνῶ
4. ἥκω	δ) πειθὼ
5. ἐξανδραποδίζομαι	ε) πόλεμος
	στ) ἀπέρχομαι
	ζ) ἔρχομαι

Μονάδες 5

    β) πίστεως, ἐπιτηρῶν, λέγοι, ἐρωτώμενοι, σπένδεσθαι: Να γράψετε από μία ομόρριζη λέξη (απλή ή σύνθετη) της νέας ελληνικής γλώσσας για καθεμιά από τις παραπάνω λέξεις.

Μονάδες 5

ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ

 

1. Ενώ έτσι είχαν τα πράγματα, ο Θηραμένης είπε στη συνέλευση ότι, αν θέλουν να στείλουν αυτόν τον ίδιο στον Λύσανδρο, θα επιστρέψει γνωρίζοντας τι από τα δύο συμβαίνει: οι Λακεδαιμόνιοι επιμένουν για το θέμα των τειχών επειδή επιθυμούν να υποδουλώσουν την πόλη ή ως εγγύηση. Αφού στάλθηκε, καθυστερούσε κοντά στον Λύσανδρο για περισσότερο από τρεις μήνες, καιροφυλακτώντας πότε οι Αθηναίοι επρόκειτο, εξαιτίας της παντελούς έλλειψης τροφίμων, να δεχτούν ό,τι τους έλεγε κάποιος. Όταν, λοιπόν, επέστρεψε τον τέταρτο μήνα, ανέφερε στη συνέλευση ότι ο Λύσανδρος τον κρατούσε ως τότε, μετά τον διατάζει να πάει στη Σπάρτη· διότι δεν είναι ο ίδιος αρμόδιος για όσα τον ρωτούσε, αλλά οι έφοροι.

 

2. α) Η αναγνώριση της συγγραφικής προσφοράς του Ξενοφώντος δυνάμωνε με το πέρασμα του χρόνου. Οι φιλόλογοι της Αλεξανδρινής εποχής (3ος-2ος αι. π.Χ.) τον κατέτασσαν σταθερά μαζί με τους μεγάλους προκατόχους του, τον Ηρόδοτο και τον Θουκυδίδη.
Στη ρωμαϊκή εποχή τον ξεχώρισαν από τους ιστορικούς του 4ου αι. π.Χ. και γιατί είχε συνδεθεί με τη φιλολογία γύρω από τον Σωκράτη αλλά και για την απλότητα του ύφους, την καθαρότητα των νοημάτων, την ποικιλία των θεμάτων και των ενδιαφερόντων του. Οι χαρακτηρισμοί «ἀττική μέλισσα» και «ἀττική μοῦσα» δείχνουν τον θαυμασμό των μελετητών του για τη γλώσσα του αλλά δεν είναι απόλυτα θεμελιωμένοι. Η παρεμβολή ποιητικών εκφράσεων στο κείμενό του και το απλοποιημένο αττικό ιδίωμα (στο λεξιλόγιο, στο τυπικό και στη σύνταξη) προετοιμάζουν την Κοινή της ελληνιστικής εποχής. 

   β) Τα Ἑλληνικά ανήκουν στα Ιστορικά έργα του Ξενοφώντα και αναφέρονται στα γεγονότα της περιόδου 411-362 π.Χ. 

3. α) 1. ἀντιλέγω - γ) συμφωνῶ

         2. εἰρήνη - ε) πόλεμος

         3. πίστις - α) ἀπιστία

         4. ἥκω - στ) ἀπέρχομαι

         5. ἐξανδραποδίζομαι - β) ἐλευθερῶ

 

   β) πίστεως: εμπιστοσύνη

        ἐπιτηρῶν: συντήρηση

        λέγοι: φιλόλογος

        ἐρωτώμενοι: ερωτηματικό

        σπένδεσθαι: παρασπονδία