ΘΕΜΑ 115ο: Ξενοφῶντος Ἑλληνικά, 2, 1, 30-32

ΘΕΜΑ 115ο: Ξενοφῶντος Ἑλληνικά, 2, 1, 30-32

Α. ΚΕΙΜΕΝΟ

    Λύσανδρος δὲ τάς τε ναῦς καὶ τοὺς αἰχμαλώτους καὶ τἆλλα πάντα εἰς Λάμψακον ἀπήγαγεν, ἔλαβε δὲ καὶ τῶν στρατηγῶν ἄλλους τε καὶ Φιλοκλέα καὶ Ἀδείμαντον. ᾟ δ’ ἡμέρᾳ ταῦτα κατειργάσατο, ἔπεμψε Θεόπομπον τὸν Μιλήσιον λῃστὴν εἰς Λακεδαίμονα ἀπαγγελοῦντα τὰ γεγονότα, ὃς ἀφικόμενος τριταῖος ἀπήγγειλε. Μετὰ δὲ ταῦτα Λύσανδρος ἁθροίσας τοὺς συμμάχους ἐκέλευσε βουλεύεσθαι περὶ τῶν αἰχμαλώτων. Ἐνταῦθα δὴ κατηγορίαι ἐγίγνοντο πολλαὶ τῶν Ἀθηναίων, ἅ τε ἤδη παρενενομήκεσαν καὶ ἃ ἐψηφισμένοι ἦσαν ποιεῖν, εἰ κρατήσειαν τῇ ναυμαχίᾳ, τὴν δεξιὰν χεῖρα ἀποκόπτειν τῶν ζωγρηθέντων πάντων, καὶ ὅτι λαβόντες δύο τριήρεις, Κορινθίαν καὶ Ἀνδρίαν, τοὺς ἄνδρας ἐξ αὐτῶν πάντας κατακρημνίσειαν. Φιλοκλῆς δ’ ἦν στρατηγὸς τῶν Ἀθηναίων, ὃς τούτους διέφθειρεν. Ἐλέγετο δὲ καὶ ἄλλα πολλά, καὶ ἔδοξεν ἀποκτεῖναι τῶν αἰχμαλώτων ὅσοι ἦσαν Ἀθηναῖοι πλὴν Ἀδειμάντου, ὅτι μόνος ἐπελάβετο ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ τοῦ περὶ τῆς ἀποτομῆς τῶν χειρῶν ψηφίσματος· ᾐτιάθη μέντοι ὑπό τινων προδοῦναι τὰς ναῦς.

Β. ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ

1. Να μεταφραστεί το τμήμα: ᾟ δ’ ἡμέρᾳ ταῦτα...κατακρημνίσειαν.

Μονάδες 30

 

2. Ποιον χαρακτηρισμό απέδωσαν στον Ξενοφώντα οι θαυμαστές του έργου του στη ρωμαϊκή εποχή και γιατί;

Μονάδες 10

 

3. α) Να γράψετε από ένα ομόρριζο ουσιαστικό και επίθετο (απλό ή σύνθετο) της νέας ελληνικής γλώσσας για καθεμια από τις παρακάτω λέξεις.

Λέξεις	Ουσιαστικά	Επίθετα
ναῦς
λῃστὴς
στρατηγός
ἀνήρ
παρανομῶ

Μονάδες 5

β) ἀπάγω, σύμμαχος, στρατηγός, ἐκκλησία, προδίδωμι: Να αναλύσετε τις παραπάνω σύνθετες λέξεις στα συνθετικά τους.

Μονάδες 5

ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ

1. Την ίδια ημέρα που πέτυχε αυτά, έστειλε τον Θεόπομπο, τον Μιλήσιο πειρατή, στη Σπάρτη, για να αναγγείλει τα γεγονότα, ο οποίος έφτασε μετά από τρεις ημέρες και τα ανήγγειλε. Ύστερα, ο Λύσανδρος, αφού συγκέντρωσε τους συμμάχους, τους προέτρεψε να αποφασίσουν σχετικά με τους αιχμαλώτους. Εκεί, λοιπόν, κατηγορήθηκαν για πολλά οι Αθηναίοι, και για εκείνα τα εγκλήματα πολέμου που είχαν ήδη διαπράξει και για όσα είχαν αποφασίσει με ψηφοφορία να κάνουν, αν νικούσαν στη ναυμαχία, να κόψουν δηλαδή το δεξί χέρι όλων όσοι συλλαμβάνονταν ζωντανοί, και επειδή, όταν κατέλαβαν δύο τριήρεις, μία κορινθιακή και μία ανδριώτικη, έριξαν στη θάλασσα όλο το πλήρωμά τους.

2. Στη ρωμαϊκή εποχή τον ξεχώρισαν από τους ιστορικούς του 4ου αι. π.Χ. και γιατί είχε συνδεθεί με τη φιλολογία γύρω από τον Σωκράτη αλλά και για την απλότητα του ύφους, την καθαρότητα των νοημάτων, την ποικιλία των θεμάτων και των ενδιαφερόντων του. Οι χαρακτηρισμοί «ἀττική μέλισσα» και «ἀττική μοῦσα» δείχνουν τον θαυμασμό των μελετητών του για τη γλώσσα του αλλά δεν είναι απόλυτα θεμελιωμένοι. Η παρεμβολή ποιητικών εκφράσεων στο κείμενό του και το απλοποιημένο αττικό ιδίωμα (στο λεξιλόγιο, στο τυπικό και στη σύνταξη) προετοιμάζουν την Κοινή της ελληνιστικής εποχής.

3. α) ναῦς: ναυσιπλοΐα - ναυαγοσωστικός

        λῃστὴς: λήσταρχος - ληστρικός

         στρατηγός: εκστρατεία - στρατιωτικός

         ἀνήρ: ανδραγάθημα - ανδρείος

         παρανομῶ: νομοθεσία - νόμιμος

    β) ἀπάγω: ἀπὸ και ἄγω

         σύμμαχος: σὺν και μάχη

         στρατηγός: στρατὸς και ἄγω

         ἐκκλησία: ἐκ και καλέω,-ῶ

         προδίδωμι: πρὸ και δίδωμι