ΘΕΜΑ 157ο: Ξενοφῶντος Ἑλληνικά, 2, 2, 3-4

ΘΕΜΑ 157ο: Ξενοφῶντος Ἑλληνικά, 2, 2, 3-4

Α. ΚΕΙΜΕΝΟ

    Ἐν δὲ ταῖς Ἀθήναις τῆς Παράλου ἀφικομένης νυκτὸς ἐλέγετο ἡ συμφορά, καὶ οἰμωγὴ ἐκ τοῦ Πειραιῶς διὰ τῶν μακρῶν τειχῶν εἰς ἄστυ διῆκεν, ὁ ἕτερος τῷ ἑτέρῳ παραγγέλλων· ὥστ’ ἐκείνης τῆς νυκτὸς οὐδεὶς ἐκοιμήθη, οὐ μόνον τοὺς ἀπολωλότας πενθοῦντες, ἀλλὰ πολὺ μᾶλλον ἔτι αὐτοὶ ἑαυτούς, πείσεσθαι νομίζοντες οἷα ἐποίησαν Μηλίους τε Λακεδαιμονίων ἀποίκους ὄντας, κρατήσαντες πολιορκίᾳ, καὶ Ἱστιαιέας καὶ Σκιωναίους καὶ Τορωναίους καὶ Αἰγινήτας καὶ ἄλλους πολλοὺς τῶν Ἑλλήνων. Τῇ δ’ ὑστεραίᾳ ἐκκλησίαν ἐποίησαν, ἐν ᾗ ἔδοξε τούς τε λιμένας ἀποχῶσαι πλὴν ἑνὸς καὶ τὰ τείχη εὐτρεπίζειν καὶ φυλακὰς ἐφιστάναι καὶ τἆλλα πάντα ὡς εἰς πολιορκίαν παρασκευάζειν τὴν πόλιν.

Β. ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ

1. Να μεταφραστεί το τμήμα: ὥστ’ ἐκείνης τῆς νυκτὸς...παρασκευάζειν τὴν πόλιν.

Μονάδες 30

 

2. Ποιες είναι οι απόψεις του Ξενοφώντα για την "αθέτηση του λόγου" και την "παράβαση των όρκων";

Μονάδες 10

 

3. α) Να συνδέσετε κάθε λέξη-φράση της Α΄ στήλης με τη σημασία της στη Β΄ στήλη. Δύο στοιχεία της Β΄ στήλης περισσεύουν.

Α΄ ΣΤΗΛΗ	Β΄ ΣΤΗΛΗ
1. ὁ ἕτερος τῷ ἑτέρῳ	α) θρήνος
2. αὐτοὶ ἑαυτούς	β) ότι θα πείθουν
3. οἰμωγὴ	γ) ότι θα πάθουν
4. ἔδοξε	δ) ο ένας στον άλλο
5. πείσεσθαι	ε) αποφάσισαν
	στ) ούτε ο ένας ούτε ο άλλος
	ζ) οι ίδιοι τους εαυτούς τους

Μονάδες 5 

   β) Να γράψετε στη νέα ελληνική γλώσσα πέντε ουσιαστικά ή επίθετα (σύνθετα ή απλά) με α΄ ή β΄ συνθετικό τη λέξη ἄστυ.

Μονάδες 5 

ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ

1. Εκείνη τη νύκτα, λοιπόν, κανένας δεν κοιμήθηκε, επειδή πενθούσαν όχι μόνο για αυτούς που χάθηκαν αλλά πολύ περισσότερο για τον ίδιο τους τον εαυτό, επειδή νόμιζαν ότι θα πάθουν ό,τι έκαναν και στους Μηλίους που ήταν άποικοι των Λακεδαιμονίων, αφού νίκησαν με πολιορκία, και στους Ιστιαιείς και στους Σκιωναίους και στους Τορωναίους και στους Αιγινήτες και σε πολλούς άλλους Έλληνες. Την επόμενη, όμως, ημέρα συγκάλεσαν συνέλευση του δήμου, στην οποία αποφάσισαν να φράξουν τα λιμάνια εκτός από ένα και να επισκευάσουν τα τείχη και να τοποθετήσουν φρουρές και ως προς όλα τα άλλα να προετοιμάσουν την πόλη όπως για πολιορκία. 

2. Παρά το θαυμασμό του για τους θεσμούς, την ιστορία και την πολιτική πρακτική της Σπάρτης, ο Ξενοφών αποδοκιμάζει έντονα την κατάληψη της Καδμείας, της Ακρόπολης της Θήβας, από τους Σπαρτιάτες (382 π.Χ.) και αποδίδει σε θεϊκή τιμωρία την ήττα τους από τους Θηβαίους και την παρακμή της δύναμής τους· νικήθηκαν οι αήττητοι ως τότε Σπαρτιάτες, γιατί αθέτησαν το λόγο τους και παρέβησαν τους όρκους τους: «Πολλά παραδείγματα θα μπορούσε κανένας ν' αναφέρει από την ιστορία και των Ελλήνων και των βαρβάρων, για να δείξει ότι οι θεοί δεν αφήνουν ατιμώρητη την ασέβεια και τις ανόσιες πράξεις· τώρα ωστόσο θα μιλήσω μόνο για την ακόλουθη περίπτωση. Οι Λακεδαιμόνιοι που είχαν ορκιστεί ν' αφήσουν τις πόλεις ανεξάρτητες και μολοτούτο είχαν καταλάβει την ακρόπολη της Θήβας, τιμωρήθηκαν —αυτοί, που ποτέ πριν δεν είχαν νικηθεί από κανένα— από μόνους εκείνους τους ίδιους ανθρώπους που είχαν αδικήσει» (5.4.1.).

3. α) 1. ὁ ἕτερος τῷ ἑτέρῳ - δ) ο ένας στον άλλο
         2. αὐτοὶ ἑαυτούς - ζ) οι ίδιοι τους εαυτούς τους
         3. οἰμωγὴ - α) θρήνος
         4. ἔδοξε - ε) αποφάσισαν
         5. πείσεσθαι - γ) ότι θα πάθουν

   β) προάστιο / αστυνόμευση / μεγαλοαστός / αστυφιλία / αστυφύλακας.