ΘΕΜΑ 136ο: Ξενοφῶντος Ἑλληνικά, 2, 2, 1-2

ΘΕΜΑ 136ο: Ξενοφῶντος Ἑλληνικά, 2, 2, 1-2

Α. ΚΕΙΜΕΝΟ

    Ἐπεὶ δὲ τὰ ἐν τῇ Λαμψάκῳ κατεστήσατο, ἔπλει ἐπὶ τὸ Βυζάντιον καὶ Καλχηδόνα. Oἱ δ’ αὐτὸν ὑπεδέχοντο, τοὺς τῶν Ἀθηναίων φρουροὺς ὑποσπόνδους ἀφέντες· οἱ δὲ προδόντες Ἀλκιβιάδῃ τὸ Βυζάντιον τότε μὲν ἔφυγον εἰς τὸν Πόντον, ὕστερον δ’ εἰς Ἀθήνας καὶ ἐγένοντο Ἀθηναῖοι. Λύσανδρος δὲ τούς τε φρουροὺς τῶν Ἀθηναίων καὶ εἴ τινά που ἄλλον ἴδοι Ἀθηναῖον, ἀπέπεμπεν εἰς τὰς Ἀθήνας, διδοὺς ἐκεῖσε μόνον πλέουσιν ἀσφάλειαν, ἄλλοθι δ’ οὔ, εἰδὼς ὅτι ὅσῳ ἂν πλείους συλλεγῶσιν εἰς τὸ ἄστυ καὶ τὸν Πειραιᾶ, θᾶττον τῶν ἐπιτηδείων ἔνδειαν ἔσεσθαι. Καταλιπὼν δὲ Βυζαντίου καὶ Καλχηδόνος Σθενέλαον ἁρμοστὴν Λάκωνα, αὐτὸς ἀποπλεύσας εἰς Λάμψακον τὰς ναῦς ἐπεσκεύαζεν.

Β. ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ

1. Να μεταφραστεί το τμήμα: Ἐπεὶ δὲ τὰ ἐν τῇ Λαμψάκῳ...ἔνδειαν ἔσεσθαι. 

Μονάδες 30

 

2. Να εξηγήσετε γιατί οι Αθηναίοι εξόρισαν τον Ξενοφώντα από την πατρίδα του (394 π.Χ.) και γιατί, πολύ αργότερα (365 π.Χ.), ανακάλεσαν αυτή τους την απόφαση.

Μονάδες 10

3. α) φρουρούς, ὑποσπόνδους, ἀσφάλειαν, ἔνδειαν, ναῦς: Να γράψετε από μία ομόρριζη λέξη, απλή ή σύνθετη, της αρχαίας ή της νέας ελληνικής γλώσσας για καθεμία από τις παραπάνω λέξεις του κειμένου.

Μονάδες 5

β) καθίσταμαι, ὑποδέχομαι, συλλέγω, καταλείπω, ἐπισκευάζω: Να αναλύσετε τις παραπάνω σύνθετες λέξεις στα συνθετικά τους.

Μονάδες 5

 

ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ

1. Ο Λύσανδρος, αφού ρύθμισε την κατάσταση στη Λάμψακο τοποθετώντας δικούς του ανθρώπους, έπλεε εναντίον του Βυζαντίου και της Χαλκηδόνας. Αυτοί τον υποδέχθηκαν, αφού άφησαν τους Αθηναίους φρουρούς με επίσημη συμφωνία. Αυτοί που πρόδωσαν στον Αλκιβιάδη το Βυζάντιο κατέφυγαν τότε στον Πόντο και ύστερα στην Αθήνα και έγιναν Αθηναίοι πολίτες. Ο Λύσανδρος και τους Αθηναίους φρουρούς και όποιον άλλον Αθηναίο έβλεπε οπουδήποτε, τους έστελνε στην Αθήνα, δίνοντας ασφάλεια μόνο σε όσους έπλεαν για εκεί και όχι για αλλού, επειδή ήξερε ότι όσο περισσότεροι συγκεντρωθούν στην πόλη και στον Πειραιά τόσο γρηγορότερα θα υπάρξει έλλειψη εφοδίων.

2. O Ξενοφών, έμπειρος στρατιωτικός μετά τη συμμετοχή του στην εκστρατεία του Κύρου, παρέμεινε για σύντομο χρονικό διάστημα στη Θράκη ως μισθοφόρος του βασιλιά Σεύθη των Οδρυσών, και κατόπιν ήλθε σε επαφή με τις μονάδες του σπαρτιατικού στρατού στα παράλια της Μ. Ασίας (399 π.Χ.). O βασιλιάς Αγησίλαος ανέλαβε την ηγεσία των μονάδων αυτών (396 π.Χ.) και ο Ξενοφών εντυπωσιάστηκε από την προσωπικότητά του, ώστε τον ακολούθησε μαζί με τον σπαρτιατικό στρατό, στη μάχη της Κορώνειας (394 π.Χ.) εναντίον του ευρύτερου αντισπαρτιατικού συνασπισμού, στον οποίο πρωτοστατούσαν η Αθήνα και η Θήβα. Μετά τη νίκη των Σπαρτιατών, ακολούθησε τον Αγησίλαο στους Δελφούς για τους επινίκιους πανηγυρισμούς. Η εξορία του από την πατρίδα του, την Αθήνα, ήταν και αναπόφευκτη και δικαιολογημένη.    

    Η προσέγγιση Αθηναίων και Σπαρτιατών, για να αντιμετωπισθεί ο νέος, μετά τη μάχη των Λεύκτρων (371 π.Χ.), κοινός εχθρός, δηλαδή οι Θηβαίοι (365 π.Χ.), οδήγησε στην άρση του ψηφίσματος για εξορία του συγγραφέα. Δεν είναι βέβαιο πότε γύρισε στην Αθήνα. 

3. α) φρουρούς: φρούριον - φρούρηση

         ὑποσπόνδους: ἄσπονδος - ομοσπονδία

         ἀσφάλειαν: ἀσφαλής - εξασφάλιση

         ἔνδειαν: δέησις - ενδεής

         ναῦς: ναυάγιον - ναυτιλία

    β) καθίσταμαι: κατὰ και ἵσταμαι

         ὑποδέχομαι: ὑπὸ και δέχομαι

         συλλέγω: σὺν και λέγω

         καταλείπω: κατὰ και λείπω

         ἐπισκευάζω: ἐπὶ και σκευάζω