ΘΕΜΑ 184ο: Ξενοφῶντος Ἑλληνικά, 2, 2,16-19

ΘΕΜΑ 184ο: Ξενοφῶντος Ἑλληνικά, 2, 2,16-19

Α. ΚΕΙΜΕΝΟ

   Τοιούτων δὲ ὄντων Θηραμένης εἶπεν ἐν ἐκκλησίᾳ ὅτι εἰ βούλονται αὐτὸν πέμψαι παρὰ Λύσανδρον, εἰδὼς ἥξει Λακεδαιμονίους πότερον ἐξανδραποδίσασθαι τὴν πόλιν βουλόμενοι ἀντέχουσι περὶ τῶν τειχῶν ἢ πίστεως ἕνεκα. Πεμφθεὶς δὲ διέτριβε παρὰ Λυσάνδρῳ τρεῖς μῆνας καὶ πλείω, ἐπιτηρῶν ὁπότε Ἀθηναῖοι ἔμελλον διὰ τὸ ἐπιλελοιπέναι τὸν σῖτον ἅπαντα ὅ τι τις λέγοι ὁμολογήσειν. Ἐπεὶ δὲ ἧκε τετάρτῳ μηνί, ἀπήγγειλεν ἐν ἐκκλησίᾳ ὅτι αὐτὸν Λύσανδρος τέως μὲν κατέχοι, εἶτα κελεύοι εἰς Λακεδαίμονα ἰέναι· οὐ γὰρ εἶναι κύριος ὧν ἐρωτῷτο ὑπ’ αὐτοῦ, ἀλλὰ τοὺς ἐφόρους. Μετὰ ταῦτα ᾑρέθη πρεσβευτὴς εἰς Λακεδαίμονα αὐτοκράτωρ δέκατος αὐτός. Λύσανδρος δὲ τοῖς ἐφόροις ἔπεμψεν ἀγγελοῦντα μετ’ ἄλλων Λακεδαιμονίων Ἀριστοτέλην, φυγάδα Ἀθηναῖον ὄντα, ὅτι ἀποκρίναιτο Θηραμένει ἐκείνους κυρίους εἶναι εἰρήνης καὶ πολέμου. Θηραμένης δὲ καὶ οἱ ἄλλοι πρέσβεις ἐπεὶ ἦσαν ἐν Σελλασίᾳ, ἐρωτώμενοι δὲ ἐπὶ τίνι λόγῳ ἥκοιεν εἶπον ὅτι αὐτοκράτορες περὶ εἰρήνης, μετὰ ταῦτα οἱ ἔφοροι καλεῖν ἐκέλευον αὐτούς. Ἐπεὶ δ’ ἧκον, ἐκκλησίαν ἐποίησαν, ἐν ᾗ ἀντέλεγον Κορίνθιοι καὶ Θηβαῖοι μάλιστα, πολλοὶ δὲ καὶ ἄλλοι τῶν Ἑλλήνων, μὴ σπένδεσθαι Ἀθηναίοις, ἀλλ’ ἐξαιρεῖν.

Β. ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ

1. Να μεταφραστεί το τμήμα: Τοιούτων δὲ ὄντων...ἀλλὰ τοὺς ἐφόρους.

Μονάδες 30

 

2. Ο Ξενοφών είχε τη φιλοδοξία να συνεχίσει το έργο του Θουκυδίδη. Πόσο επιτυχημένη θεωρείται η προσπάθειά του;

Μονάδες 10

 

3. α) πέμψαι, ἀντέχουσιν, ἐπιλελοιπέναι, ὁμολογήσειν, ἀγγελοῦντα: Να γράψετε από μία ομόρριζη λέξη (απλή ή σύνθετη) της νέας ελληνικής γλώσσας για καθεμιά από τις παραπάνω λέξεις.

Μονάδες 5

     β) Να συνδέσετε κάθε λέξη της Α΄ στήλης με τη συνώνυμή της στη Β΄ στήλη. Δύο λέξεις της Β΄ στήλης περισσεύουν.

Α΄ ΣΤΗΛΗ	Β΄ ΣΤΗΛΗ
1. οἶδα	α) βουλεύομαι
2. βούλομαι	β) προστάττω
3. κελεύω	γ) ἔρχομαι
4. ἥκω	δ) ἐπιθυμῶ
5. πέμπω	ε) ὁρῶ
	στ) στέλλω
	ζ) ἐπίσταμαι

Μονάδες 5

 

ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ

 

1. Ενώ έτσι είχαν τα πράγματα, ο Θηραμένης είπε στη συνέλευση ότι, αν θέλουν να στείλουν αυτόν τον ίδιο στον Λύσανδρο, θα επιστρέψει γνωρίζοντας τι από τα δύο συμβαίνει: οι Λακεδαιμόνιοι επιμένουν για το θέμα των τειχών επειδή επιθυμούν να υποδουλώσουν την πόλη ή ως εγγύηση. Αφού στάλθηκε, καθυστερούσε κοντά στον Λύσανδρο για περισσότερο από τρεις μήνες, καιροφυλακτώντας πότε οι Αθηναίοι επρόκειτο, εξαιτίας της παντελούς έλλειψης τροφίμων, να δεχτούν ό,τι τους έλεγε κάποιος. Όταν, λοιπόν, επέστρεψε τον τέταρτο μήνα, ανέφερε στη συνέλευση ότι ο Λύσανδρος τον κρατούσε ως τότε, μετά τον διατάζει να πάει στη Σπάρτη· διότι δεν είναι ο ίδιος αρμόδιος για όσα τον ρωτούσε, αλλά οι έφοροι.

 

 

2. Ο Ξενοφών, παρά το θαυμασμό του για τον Θουκυδίδη και την προφανή φιλοδοξία του να συνεχίσει το έργο του στα Ελληνικά, δεν διαθέτει τη διεισδυτικότητα ή τη βαθειά φιλοσοφημένη πολιτική σκέψη του μεγάλου προκατόχου του. Με τη σαφήνεια όμως και την ακρίβεια στην έκφρασή του, με την απόλυτη ακρίβεια της περιγραφής των χώρων που εξελίχθηκαν τα γεγονότα, τη ζωντάνια της γραφής του, που θυμίζει ικανό «ρεπόρτερ» και την ιδεολογική του συνέπεια έδωσε μια ξεκάθαρη εικόνα των πολιτικών εξελίξεων του 4ου αι., της ενίσχυσης και της εξασθένησης της δύναμης της Σπάρτης και, στη συνέχεια, της Θήβας, της συνεχώς αυξανόμενης παρέμβασης του βασιλιά της Περσίας στα ελληνικά πράγματα ως την αμφίρροπη μάχη της Μαντινείας (362 π.Χ.) όπου φάνηκε καθαρά η αποδυνάμωση όλων των ιστορικών «πόλεων-κρατών» της Ελλάδας.

 

3. α) πέμψαι: εκπομπή

         ἀντέχουσιν: ανθεκτικός

         ἐπιλελοιπέναι: υπόλοιπος

         ὁμολογήσειν: εξομολόγηση

         ἀγγελοῦντα: εισαγγελέας

 

    β) 1. οἶδα - ζ) ἐπίσταμαι

         2. βούλομαι - δ) ἐπιθυμῶ

         3. κελεύω - β) προστάττω

         4. ἥκω - γ) ἔρχομαι 

         5. πέμπω - στ) στέλλω