ΘΕΜΑ 209ο: Ξενοφῶντος Ἑλληνικά, 2, 2,16-19

ΘΕΜΑ 209ο: Ξενοφῶντος Ἑλληνικά, 2, 2,16-19

Α. ΚΕΙΜΕΝΟ

   Τοιούτων δὲ ὄντων Θηραμένης εἶπεν ἐν ἐκκλησίᾳ ὅτι εἰ βούλονται αὐτὸν πέμψαι παρὰ Λύσανδρον, εἰδὼς ἥξει Λακεδαιμονίους πότερον ἐξανδραποδίσασθαι τὴν πόλιν βουλόμενοι ἀντέχουσι περὶ τῶν τειχῶν ἢ πίστεως ἕνεκα. Πεμφθεὶς δὲ διέτριβε παρὰ Λυσάνδρῳ τρεῖς μῆνας καὶ πλείω, ἐπιτηρῶν ὁπότε Ἀθηναῖοι ἔμελλον διὰ τὸ ἐπιλελοιπέναι τὸν σῖτον ἅπαντα ὅ τι τις λέγοι ὁμολογήσειν. Ἐπεὶ δὲ ἧκε τετάρτῳ μηνί, ἀπήγγειλεν ἐν ἐκκλησίᾳ ὅτι αὐτὸν Λύσανδρος τέως μὲν κατέχοι, εἶτα κελεύοι εἰς Λακεδαίμονα ἰέναι· οὐ γὰρ εἶναι κύριος ὧν ἐρωτῷτο ὑπ’ αὐτοῦ, ἀλλὰ τοὺς ἐφόρους. Μετὰ ταῦτα ᾑρέθη πρεσβευτὴς εἰς Λακεδαίμονα αὐτοκράτωρ δέκατος αὐτός. Λύσανδρος δὲ τοῖς ἐφόροις ἔπεμψεν ἀγγελοῦντα μετ’ ἄλλων Λακεδαιμονίων Ἀριστοτέλην, φυγάδα Ἀθηναῖον ὄντα, ὅτι ἀποκρίναιτο Θηραμένει ἐκείνους κυρίους εἶναι εἰρήνης καὶ πολέμου. Θηραμένης δὲ καὶ οἱ ἄλλοι πρέσβεις ἐπεὶ ἦσαν ἐν Σελλασίᾳ, ἐρωτώμενοι δὲ ἐπὶ τίνι λόγῳ ἥκοιεν εἶπον ὅτι αὐτοκράτορες περὶ εἰρήνης, μετὰ ταῦτα οἱ ἔφοροι καλεῖν ἐκέλευον αὐτούς. Ἐπεὶ δ’ ἧκον, ἐκκλησίαν ἐποίησαν, ἐν ᾗ ἀντέλεγον Κορίνθιοι καὶ Θηβαῖοι μάλιστα, πολλοὶ δὲ καὶ ἄλλοι τῶν Ἑλλήνων, μὴ σπένδεσθαι Ἀθηναίοις, ἀλλ’ ἐξαιρεῖν.

Β. ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ

1. Να μεταφραστεί το τμήμα: Λύσανδρος δὲ τοῖς ἐφόροις...ἀλλ’ ἐξαιρεῖν.

Μονάδες 30

 

2. α) Σε ποια κριτήρια στηρίζεται η χρονολογική κατάταξη των έργων του Ξενοφώντα;

     β) Ποια είναι η πιθανότερη χρονολογική κατάταξη των έργων του;

Μονάδες 10

 

3. α) ἀντέχω, ἐπιλείπω, ἀπαγγέλλω, αὐτοκράτωρ, ἐξαιρῶ: Να αναλύσετε τις παραπάνω σύνθετες λέξεις στα συνθετικά τους.

Μονάδες 5

 

β) κατέχοι, ἔπεμψεν, ἀποκρίναιτο, κυρίους, σπένδεσθαι: Να γράψετε από μία ομόρριζη λέξη, απλή ή σύνθετη, της αρχαίας ή της νέας ελληνικής γλώσσας για κεθεμία από τις παραπάνω λέξεις του κειμένου.

Μονάδες 5

ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ

1. Ο Λύσανδρος έστειλε στους εφόρους, μαζί με άλλους Λακεδαιμόνιους, τον Αριστοτέλη, ο οποίος ήταν Αθηναίος εξόριστος, για να τους αναφέρει ότι στον Θηραμένη απάντησε πως εκείνοι είναι αρμόδιοι για την ειρήνη και για τον πόλεμο. Όταν ο Θηραμένης και οι υπόλοιποι πρέσβεις έφθασαν στη Σελλασία, αφού τους ρώτησαν με ποιες προτάσεις είχαν έρθει, είπαν ότι (ενν. είχαν έρθει) ως πληρεξούσιοι σχετικά με την ειρήνη. Ύστερα οι έφοροι διέταξαν να τους καλέσουν. Όταν έφθασαν, συγκέλεσαν συνέλευση, στην οποία αντιπρότειναν οι Κορίνθιοι, και προπάντων οι Θηβαίοι, και πολλοί άλλοι Έλληνες να μη συνθηκολογήσουν με τους Αθηναίους, αλλά να τους καταστρέψουν.

 

2. α) Η χρονολόγηση των έργων του Ξενοφώντα στηρίζεται σε «εσωτερικές μαρτυρίες» (= αναφορές σε πρόσωπα και γεγονότα που μπορούν να χρονολογηθούν από άλλες πηγές) και στην προσεκτική μελέτη του ύφους του.  

   β) Θεωρείται σχεδόν βέβαιο ότι η συγγραφική παραγωγή του Ξενοφώντα άρχισε, όταν εγκαταστάθηκε στον Σκιλλούντα και εντάθηκε τα τελευταία χρόνια της ζωής του. Πιθανότατα προηγήθηκαν τα λεγόμενα ιστορικά έργα του, όταν οι εντυπώσεις και τα βιώματά του από την ενεργό δράση ήταν ζωηρότερα, ακολούθησαν τα σωκρατικά, αφού είχε συναντήσει πολλούς «Σωκρατικούς» που είχαν εγκαταλείψει την Αθήνα μετά τη θανατική καταδίκη του δασκάλου τους και τελευταία γράφτηκαν τα διδακτικά, όσα αναφέρονται σε τεχνικά θέματα και θεσμούς.

 

3. α) ἀντέχω: ἀντὶ και ἔχω

         ἐπιλείπω: ἐπὶ και λείπω

         ἀπαγγέλλω: ἀπὸ  και  ἀγγέλλω

         αὐτοκράτωρ: αὐτὸς και κρατέω,-ῶ

         ἐξαιρῶ: ἐκ και αἱρέω,-ῶ

 

    β) κατέχοι: παροχὴ - πολιούχος

         ἔπεμψεν: πομπὸς - εκπομπή

         ἀποκρίναιτο: σύγκρισις - διακριτικός

         κυρίους: ἄκυρος - εγκυρότητα

         σπένδεσθαι: ἄσπονδος - ομοσπονδία