ΘΕΜΑ 208ο: Ξενοφῶντος Ἑλληνικά, 2, 2,16-19

ΘΕΜΑ 208ο: Ξενοφῶντος Ἑλληνικά, 2, 2,16-19

Α. ΚΕΙΜΕΝΟ

   Τοιούτων δὲ ὄντων Θηραμένης εἶπεν ἐν ἐκκλησίᾳ ὅτι εἰ βούλονται αὐτὸν πέμψαι παρὰ Λύσανδρον, εἰδὼς ἥξει Λακεδαιμονίους πότερον ἐξανδραποδίσασθαι τὴν πόλιν βουλόμενοι ἀντέχουσι περὶ τῶν τειχῶν ἢ πίστεως ἕνεκα. Πεμφθεὶς δὲ διέτριβε παρὰ Λυσάνδρῳ τρεῖς μῆνας καὶ πλείω, ἐπιτηρῶν ὁπότε Ἀθηναῖοι ἔμελλον διὰ τὸ ἐπιλελοιπέναι τὸν σῖτον ἅπαντα ὅ τι τις λέγοι ὁμολογήσειν. Ἐπεὶ δὲ ἧκε τετάρτῳ μηνί, ἀπήγγειλεν ἐν ἐκκλησίᾳ ὅτι αὐτὸν Λύσανδρος τέως μὲν κατέχοι, εἶτα κελεύοι εἰς Λακεδαίμονα ἰέναι· οὐ γὰρ εἶναι κύριος ὧν ἐρωτῷτο ὑπ’ αὐτοῦ, ἀλλὰ τοὺς ἐφόρους. Μετὰ ταῦτα ᾑρέθη πρεσβευτὴς εἰς Λακεδαίμονα αὐτοκράτωρ δέκατος αὐτός. Λύσανδρος δὲ τοῖς ἐφόροις ἔπεμψεν ἀγγελοῦντα μετ’ ἄλλων Λακεδαιμονίων Ἀριστοτέλην, φυγάδα Ἀθηναῖον ὄντα, ὅτι ἀποκρίναιτο Θηραμένει ἐκείνους κυρίους εἶναι εἰρήνης καὶ πολέμου. Θηραμένης δὲ καὶ οἱ ἄλλοι πρέσβεις ἐπεὶ ἦσαν ἐν Σελλασίᾳ, ἐρωτώμενοι δὲ ἐπὶ τίνι λόγῳ ἥκοιεν εἶπον ὅτι αὐτοκράτορες περὶ εἰρήνης, μετὰ ταῦτα οἱ ἔφοροι καλεῖν ἐκέλευον αὐτούς. Ἐπεὶ δ’ ἧκον, ἐκκλησίαν ἐποίησαν, ἐν ᾗ ἀντέλεγον Κορίνθιοι καὶ Θηβαῖοι μάλιστα, πολλοὶ δὲ καὶ ἄλλοι τῶν Ἑλλήνων, μὴ σπένδεσθαι Ἀθηναίοις, ἀλλ’ ἐξαιρεῖν.

Β. ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ

1. Να μεταφραστεί το τμήμα: Λύσανδρος δὲ τοῖς ἐφόροις...ἀλλ’ ἐξαιρεῖν.

Μονάδες 30

 

2. Να εξηγήσετε γιατί οι Αθηναίοι εξόρισαν τον Ξενοφώντα από την πατρίδα του (394 π.Χ.) και γιατί, πολύ αργότερα (365 π.Χ.), ανακάλεσαν αυτή τους την απόφαση.

Μονάδες 10

 

3. α) παραπεμπτικό, εγκατάλειψη, πολίτης, αιρετός, εγκυρότητα: Να συνδέσετε τις παραπάνω λέξεις με τις λέξεις του κειμένου με τις οποίες έχουν ετυμολογική συγγένεια.

Μονάδες 5

      β) Να σχηματίσετε από τους παρακάτω ρηματικούς τύπους ένα ομόρριζο ουσιαστικό (απλό ή σύνθετο) της αρχαίας ελληνικής γλώσσας, χρησιμοποιώντας την κατάληξη που σας δίνεται:

ρηματικοί τύποι	κατάληξη	ομόρριζα ουσιαστικά
ἀπήγγειλεν	-ία
ἐρωτώμενοι	-μα
ἐπιτηρῶν	-ις
ἐποίησαν	-τὴς
ᾑρέθη	-ις

Μονάδες 5

ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ

1. Ο Λύσανδρος έστειλε στους εφόρους, μαζί με άλλους Λακεδαιμόνιους, τον Αριστοτέλη, ο οποίος ήταν Αθηναίος εξόριστος, για να τους αναφέρει ότι στον Θηραμένη απάντησε πως εκείνοι είναι αρμόδιοι για την ειρήνη και για τον πόλεμο. Όταν ο Θηραμένης και οι υπόλοιποι πρέσβεις έφθασαν στη Σελλασία, αφού τους ρώτησαν με ποιες προτάσεις είχαν έρθει, είπαν ότι (ενν. είχαν έρθει) ως πληρεξούσιοι σχετικά με την ειρήνη. Ύστερα οι έφοροι διέταξαν να τους καλέσουν. Όταν έφθασαν, συγκέλεσαν συνέλευση, στην οποία αντιπρότειναν οι Κορίνθιοι, και προπάντων οι Θηβαίοι, και πολλοί άλλοι Έλληνες να μη συνθηκολογήσουν με τους Αθηναίους, αλλά να τους καταστρέψουν.

 

2. O Ξενοφών, έμπειρος στρατιωτικός μετά τη συμμετοχή του στην εκστρατεία του Κύρου, παρέμεινε για σύντομο χρονικό διάστημα στη Θράκη ως μισθοφόρος του βασιλιά Σεύθη των Οδρυσών, και κατόπιν ήλθε σε επαφή με τις μονάδες του σπαρτιατικού στρατού στα παράλια της Μ. Ασίας (399 π.Χ.). O βασιλιάς Αγησίλαος ανέλαβε την ηγεσία των μονάδων αυτών (396 π.Χ.) και ο Ξενοφών εντυπωσιάστηκε από την προσωπικότητά του, ώστε τον ακολούθησε μαζί με τον σπαρτιατικό στρατό, στη μάχη της Κορώνειας (394 π.Χ.) εναντίον του ευρύτερου αντισπαρτιατικού συνασπισμού, στον οποίο πρωτοστατούσαν η Αθήνα και η Θήβα. Μετά τη νίκη των Σπαρτιατών, ακολούθησε τον Αγησίλαο στους Δελφούς για τους επινίκιους πανηγυρισμούς. Η εξορία του από την πατρίδα του, την Αθήνα, ήταν και αναπόφευκτη και δικαιολογημένη.    

    Η προσέγγιση Αθηναίων και Σπαρτιατών, για να αντιμετωπισθεί ο νέος, μετά τη μάχη των Λεύκτρων (371 π.Χ.), κοινός εχθρός, δηλαδή οι Θηβαίοι (365 π.Χ.), οδήγησε στην άρση του ψηφίσματος για εξορία του συγγραφέα. Δεν είναι βέβαιο πότε γύρισε στην Αθήνα. 

 

3. α) παραπεμπτικό: πέμψαι / πεμφθεὶς / ἔπεμψεν

          εγκατάλειψη: ἐπιλελοιπέναι

          πολίτης: πόλιν

          αιρετός: ᾑρέθη

          εγκυρότητα: κύριος / κυρίους

 

    β) ἀπήγγειλεν: ἀπαγγελία

         ἐρωτώμενοι: ἐρώτημα

         ἐπιτηρῶν: ἐπιτήρησις

         ἐποίησαν: ποιητὴς

         ᾑρέθη: αἵρεσις