ΘΕΜΑ 199ο: Ξενοφῶντος Ἑλληνικά, 2, 2,16-19

ΘΕΜΑ 199ο: Ξενοφῶντος Ἑλληνικά, 2, 2,16-19

Α. ΚΕΙΜΕΝΟ

   Τοιούτων δὲ ὄντων Θηραμένης εἶπεν ἐν ἐκκλησίᾳ ὅτι εἰ βούλονται αὐτὸν πέμψαι παρὰ Λύσανδρον, εἰδὼς ἥξει Λακεδαιμονίους πότερον ἐξανδραποδίσασθαι τὴν πόλιν βουλόμενοι ἀντέχουσι περὶ τῶν τειχῶν ἢ πίστεως ἕνεκα. Πεμφθεὶς δὲ διέτριβε παρὰ Λυσάνδρῳ τρεῖς μῆνας καὶ πλείω, ἐπιτηρῶν ὁπότε Ἀθηναῖοι ἔμελλον διὰ τὸ ἐπιλελοιπέναι τὸν σῖτον ἅπαντα ὅ τι τις λέγοι ὁμολογήσειν. Ἐπεὶ δὲ ἧκε τετάρτῳ μηνί, ἀπήγγειλεν ἐν ἐκκλησίᾳ ὅτι αὐτὸν Λύσανδρος τέως μὲν κατέχοι, εἶτα κελεύοι εἰς Λακεδαίμονα ἰέναι· οὐ γὰρ εἶναι κύριος ὧν ἐρωτῷτο ὑπ’ αὐτοῦ, ἀλλὰ τοὺς ἐφόρους. Μετὰ ταῦτα ᾑρέθη πρεσβευτὴς εἰς Λακεδαίμονα αὐτοκράτωρ δέκατος αὐτός. Λύσανδρος δὲ τοῖς ἐφόροις ἔπεμψεν ἀγγελοῦντα μετ’ ἄλλων Λακεδαιμονίων Ἀριστοτέλην, φυγάδα Ἀθηναῖον ὄντα, ὅτι ἀποκρίναιτο Θηραμένει ἐκείνους κυρίους εἶναι εἰρήνης καὶ πολέμου. Θηραμένης δὲ καὶ οἱ ἄλλοι πρέσβεις ἐπεὶ ἦσαν ἐν Σελλασίᾳ, ἐρωτώμενοι δὲ ἐπὶ τίνι λόγῳ ἥκοιεν εἶπον ὅτι αὐτοκράτορες περὶ εἰρήνης, μετὰ ταῦτα οἱ ἔφοροι καλεῖν ἐκέλευον αὐτούς. Ἐπεὶ δ’ ἧκον, ἐκκλησίαν ἐποίησαν, ἐν ᾗ ἀντέλεγον Κορίνθιοι καὶ Θηβαῖοι μάλιστα, πολλοὶ δὲ καὶ ἄλλοι τῶν Ἑλλήνων, μὴ σπένδεσθαι Ἀθηναίοις, ἀλλ’ ἐξαιρεῖν.

Β. ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ

1. Να μεταφραστεί το τμήμα: Λύσανδρος δὲ τοῖς ἐφόροις...ἀλλ’ ἐξαιρεῖν.

Μονάδες 30

 

2. Πώς δικαιολογείται ο χαρακτηρισμός του Ξενοφώντα ως "ρεπόρτερ" και πώς αποτυπώνεται στο έργο του η εικόνα των πολιτικών εξελίξεων του 4ου π.Χ. αι.;

Μονάδες 10

 

3. α) ἀντέχουσιν, πέμψαι, ἐπιλελοιπέναι, ὁμολογήσειν, ἀγγελοῦντα: Να γράψετε από μία ομόρριζη λέξη (απλή ή σύνθετη) της νέας ελληνικής γλώσσας για καθεμιά από τις παραπάνω λέξεις.

Μονάδες 5

     β)  Να συνδέσετε κάθε λέξη της Α΄ στήλης με τη συνώνυμή της στη Β΄ στήλη. Δύο λέξεις της Β΄ στήλης περισσεύουν.

Α΄ ΣΤΗΛΗ	Β΄ ΣΤΗΛΗ
1. οἶδα	α) βουλεύομαι
2. βούλομαι	β) προστάττω
3. κελεύω	γ) ἔρχομαι
4. ἥκω	δ) ἐπιθυμῶ
5. πέμπω	ε) ὁρῶ
	στ) στέλλω
	ζ) ἐπίσταμαι

Μονάδες 5

 

ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ

1. Ο Λύσανδρος έστειλε στους εφόρους, μαζί με άλλους Λακεδαιμόνιους, τον Αριστοτέλη, ο οποίος ήταν Αθηναίος εξόριστος, για να τους αναφέρει ότι στον Θηραμένη απάντησε πως εκείνοι είναι αρμόδιοι για την ειρήνη και για τον πόλεμο. Όταν ο Θηραμένης και οι υπόλοιποι πρέσβεις έφθασαν στη Σελλασία, αφού τους ρώτησαν με ποιες προτάσεις είχαν έρθει, είπαν ότι (ενν. είχαν έρθει) ως πληρεξούσιοι σχετικά με την ειρήνη. Ύστερα οι έφοροι διέταξαν να τους καλέσουν. Όταν έφθασαν, συγκέλεσαν συνέλευση, στην οποία αντιπρότειναν οι Κορίνθιοι, και προπάντων οι Θηβαίοι, και πολλοί άλλοι Έλληνες να μη συνθηκολογήσουν με τους Αθηναίους, αλλά να τους καταστρέψουν. 

 

2. Με τη σαφήνεια και την ακρίβεια στην έκφρασή του, με την απόλυτη ακρίβεια της περιγραφής των χώρων που εξελίχθηκαν τα γεγονότα, τη ζωντάνια της γραφής του, που θυμίζει ικανό «ρεπόρτερ» και την ιδεολογική του συνέπεια, ο Ξενοφών έδωσε μια ξεκάθαρη εικόνα των πολιτικών εξελίξεων του 4ου αι., της ενίσχυσης και της εξασθένησης της δύναμης της Σπάρτης και, στη συνέχεια, της Θήβας, της συνεχώς αυξανόμενης παρέμβασης του βασιλιά της Περσίας στα ελληνικά πράγματα ως την αμφίρροπη μάχη της Μαντινείας (362 π.Χ.) όπου φάνηκε καθαρά η αποδυνάμωση όλων των ιστορικών «πόλεων-κρατών» της Ελλάδας.

 

3. α) ἀντέχουσιν: ἀνθεκτικὸς - αντοχή

         πέμψαι: πομπὸς - εκπομπή

         ἐπιλελοιπέναι: ὑπόλοιπος - εγκατάλειψη

         ὁμολογήσειν: ἐξομολόγησις - ανομολόγητος

         ἀγγελοῦντα: ἀγγελιαφόρος - παραγγελία

    β) 1. οἶδα - ζ) ἐπίσταμαι

         2. βούλομαι - δ) ἐπιθυμῶ

         3. κελεύω - β) προστάττω

         4. ἥκω - γ) ἔρχομαι

         5. πέμπω - στ) στέλλω