ΘΕΜΑ 200ο: Ξενοφῶντος Ἑλληνικά, 2, 2,16-19

ΘΕΜΑ 200ο: Ξενοφῶντος Ἑλληνικά, 2, 2,16-19

Α. ΚΕΙΜΕΝΟ

   Τοιούτων δὲ ὄντων Θηραμένης εἶπεν ἐν ἐκκλησίᾳ ὅτι εἰ βούλονται αὐτὸν πέμψαι παρὰ Λύσανδρον, εἰδὼς ἥξει Λακεδαιμονίους πότερον ἐξανδραποδίσασθαι τὴν πόλιν βουλόμενοι ἀντέχουσι περὶ τῶν τειχῶν ἢ πίστεως ἕνεκα. Πεμφθεὶς δὲ διέτριβε παρὰ Λυσάνδρῳ τρεῖς μῆνας καὶ πλείω, ἐπιτηρῶν ὁπότε Ἀθηναῖοι ἔμελλον διὰ τὸ ἐπιλελοιπέναι τὸν σῖτον ἅπαντα ὅ τι τις λέγοι ὁμολογήσειν. Ἐπεὶ δὲ ἧκε τετάρτῳ μηνί, ἀπήγγειλεν ἐν ἐκκλησίᾳ ὅτι αὐτὸν Λύσανδρος τέως μὲν κατέχοι, εἶτα κελεύοι εἰς Λακεδαίμονα ἰέναι· οὐ γὰρ εἶναι κύριος ὧν ἐρωτῷτο ὑπ’ αὐτοῦ, ἀλλὰ τοὺς ἐφόρους. Μετὰ ταῦτα ᾑρέθη πρεσβευτὴς εἰς Λακεδαίμονα αὐτοκράτωρ δέκατος αὐτός. Λύσανδρος δὲ τοῖς ἐφόροις ἔπεμψεν ἀγγελοῦντα μετ’ ἄλλων Λακεδαιμονίων Ἀριστοτέλην, φυγάδα Ἀθηναῖον ὄντα, ὅτι ἀποκρίναιτο Θηραμένει ἐκείνους κυρίους εἶναι εἰρήνης καὶ πολέμου. Θηραμένης δὲ καὶ οἱ ἄλλοι πρέσβεις ἐπεὶ ἦσαν ἐν Σελλασίᾳ, ἐρωτώμενοι δὲ ἐπὶ τίνι λόγῳ ἥκοιεν εἶπον ὅτι αὐτοκράτορες περὶ εἰρήνης, μετὰ ταῦτα οἱ ἔφοροι καλεῖν ἐκέλευον αὐτούς. Ἐπεὶ δ’ ἧκον, ἐκκλησίαν ἐποίησαν, ἐν ᾗ ἀντέλεγον Κορίνθιοι καὶ Θηβαῖοι μάλιστα, πολλοὶ δὲ καὶ ἄλλοι τῶν Ἑλλήνων, μὴ σπένδεσθαι Ἀθηναίοις, ἀλλ’ ἐξαιρεῖν.

Β. ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ

1. Να μεταφραστεί το τμήμα: Λύσανδρος δὲ τοῖς ἐφόροις...ἀλλ’ ἐξαιρεῖν.

Μονάδες 30

 

2. Ποιες είναι οι απόψεις του Ξενοφώντα για την "αθέτηση του λόγου" και την "παράβαση των όρκων";

Μονάδες 10

 

3. α) έπος, είδηση, σχέση, παρατήρηση, παράλειψη: Να συνδέσετε τις παραπάνω λέξεις με τις λέξεις του κειμένου με τις οποίες έχουν ετυμολογική συγγένεια.

Μονάδες 5

 

β)  Να συνδέσετε κάθε λέξη της Α΄ στήλης με τη συνώνυμή της στη Β΄ στήλη. Δύο λέξεις της Β΄ στήλης περισσεύουν.

Α΄ ΣΤΗΛΗ	Β΄ ΣΤΗΛΗ
1. οἶδα	α) βουλεύομαι
2. βούλομαι	β) προστάττω
3. κελεύω	γ) ἔρχομαι
4. ἥκω	δ) ἐπιθυμῶ
5. πέμπω	ε) ὁρῶ
	στ) στέλλω
	ζ) ἐπίσταμαι

Μονάδες 5

 

 

 

ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ

1. Ο Λύσανδρος έστειλε στους εφόρους, μαζί με άλλους Λακεδαιμόνιους, τον Αριστοτέλη, ο οποίος ήταν Αθηναίος εξόριστος, για να τους αναφέρει ότι στον Θηραμένη απάντησε πως εκείνοι είναι αρμόδιοι για την ειρήνη και για τον πόλεμο. Όταν ο Θηραμένης και οι υπόλοιποι πρέσβεις έφθασαν στη Σελλασία, αφού τους ρώτησαν με ποιες προτάσεις είχαν έρθει, είπαν ότι (ενν. είχαν έρθει) ως πληρεξούσιοι σχετικά με την ειρήνη. Ύστερα οι έφοροι διέταξαν να τους καλέσουν. Όταν έφθασαν, συγκέλεσαν συνέλευση, στην οποία αντιπρότειναν οι Κορίνθιοι, και προπάντων οι Θηβαίοι, και πολλοί άλλοι Έλληνες να μη συνθηκολογήσουν με τους Αθηναίους, αλλά να τους καταστρέψουν. 

 

2. Παρά το θαυμασμό του για τους θεσμούς, την ιστορία και την πολιτική πρακτική της Σπάρτης, ο Ξενοφών αποδοκιμάζει έντονα την κατάληψη της Καδμείας, της Ακρόπολης της Θήβας, από τους Σπαρτιάτες (382 π.Χ.) και αποδίδει σε θεϊκή τιμωρία την ήττα τους από τους Θηβαίους και την παρακμή της δύναμής τους· νικήθηκαν οι αήττητοι ως τότε Σπαρτιάτες, γιατί αθέτησαν το λόγο τους και παρέβησαν τους όρκους τους: «Πολλά παραδείγματα θα μπορούσε κανένας ν' αναφέρει από την ιστορία και των Ελλήνων και των βαρβάρων, για να δείξει ότι οι θεοί δεν αφήνουν ατιμώρητη την ασέβεια και τις ανόσιες πράξεις· τώρα ωστόσο θα μιλήσω μόνο για την ακόλουθη περίπτωση. Οι Λακεδαιμόνιοι που είχαν ορκιστεί ν' αφήσουν τις πόλεις ανεξάρτητες και μολοτούτο είχαν καταλάβει την ακρόπολη της Θήβας, τιμωρήθηκαν —αυτοί, που ποτέ πριν δεν είχαν νικηθεί από κανένα— από μόνους εκείνους τους ίδιους ανθρώπους που είχαν αδικήσει» (5.4.1.).

 

3. α) έπος: εἶπεν / λέγοι / λόγῳ / εἶπον / ἀντέλεγον

         είδηση: εἰδὼς

         σχέση: ἀντέχουσι / κατέχοι

         παρατήρηση: ἐπιτηρῶν

         παράλειψη: ἐπιλελοιπέναι

 

    β) 1. οἶδα - ζ) ἐπίσταμαι

         2. βούλομαι - δ) ἐπιθυμῶ

         3. κελεύω - β) προστάττω

         4. ἥκω - γ) ἔρχομαι

         5. πέμπω - στ) στέλλω