ΘΕΜΑ 202ο: Ξενοφῶντος Ἑλληνικά, 2, 2,16-19

ΘΕΜΑ 202ο: Ξενοφῶντος Ἑλληνικά, 2, 2,16-19

Α. ΚΕΙΜΕΝΟ

   Τοιούτων δὲ ὄντων Θηραμένης εἶπεν ἐν ἐκκλησίᾳ ὅτι εἰ βούλονται αὐτὸν πέμψαι παρὰ Λύσανδρον, εἰδὼς ἥξει Λακεδαιμονίους πότερον ἐξανδραποδίσασθαι τὴν πόλιν βουλόμενοι ἀντέχουσι περὶ τῶν τειχῶν ἢ πίστεως ἕνεκα. Πεμφθεὶς δὲ διέτριβε παρὰ Λυσάνδρῳ τρεῖς μῆνας καὶ πλείω, ἐπιτηρῶν ὁπότε Ἀθηναῖοι ἔμελλον διὰ τὸ ἐπιλελοιπέναι τὸν σῖτον ἅπαντα ὅ τι τις λέγοι ὁμολογήσειν. Ἐπεὶ δὲ ἧκε τετάρτῳ μηνί, ἀπήγγειλεν ἐν ἐκκλησίᾳ ὅτι αὐτὸν Λύσανδρος τέως μὲν κατέχοι, εἶτα κελεύοι εἰς Λακεδαίμονα ἰέναι· οὐ γὰρ εἶναι κύριος ὧν ἐρωτῷτο ὑπ’ αὐτοῦ, ἀλλὰ τοὺς ἐφόρους. Μετὰ ταῦτα ᾑρέθη πρεσβευτὴς εἰς Λακεδαίμονα αὐτοκράτωρ δέκατος αὐτός. Λύσανδρος δὲ τοῖς ἐφόροις ἔπεμψεν ἀγγελοῦντα μετ’ ἄλλων Λακεδαιμονίων Ἀριστοτέλην, φυγάδα Ἀθηναῖον ὄντα, ὅτι ἀποκρίναιτο Θηραμένει ἐκείνους κυρίους εἶναι εἰρήνης καὶ πολέμου. Θηραμένης δὲ καὶ οἱ ἄλλοι πρέσβεις ἐπεὶ ἦσαν ἐν Σελλασίᾳ, ἐρωτώμενοι δὲ ἐπὶ τίνι λόγῳ ἥκοιεν εἶπον ὅτι αὐτοκράτορες περὶ εἰρήνης, μετὰ ταῦτα οἱ ἔφοροι καλεῖν ἐκέλευον αὐτούς. Ἐπεὶ δ’ ἧκον, ἐκκλησίαν ἐποίησαν, ἐν ᾗ ἀντέλεγον Κορίνθιοι καὶ Θηβαῖοι μάλιστα, πολλοὶ δὲ καὶ ἄλλοι τῶν Ἑλλήνων, μὴ σπένδεσθαι Ἀθηναίοις, ἀλλ’ ἐξαιρεῖν.

Β. ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ

1. Να μεταφραστεί το τμήμα: Λύσανδρος δὲ τοῖς ἐφόροις...ἀλλ’ ἐξαιρεῖν.

Μονάδες 30

 

2. Ποιον χαρακτηρισμό απέδωσαν στον Ξενοφώντα οι θαυμαστές του έργου του στη ρωμαϊκή εποχή και γιατί;

Μονάδες 10

 

3. α) Να συνδέσετε κάθε λέξη της Α΄ στήλης με την αντώνυμή της στη Β΄ στήλη. Δύο λέξεις της Β΄ στήλης περισσεύουν.

Α΄ ΣΤΗΛΗ	Β΄ ΣΤΗΛΗ
1. οἶδα	α) ἀπιστία
2. εἰρήνη	β) ἐλευθερῶ
3. πίστις	γ) ἀγνοῶ
4. ἥκω	δ) πειθὼ
5. ἐξανδραποδίζομαι	ε) πόλεμος
	στ) ἀπέρχομαι
	ζ) ἔρχομαι

Μονάδες 5

 

   β) πίστεως, ἐπιτηρῶν, λέγοι, ἐρωτώμενοι, σπένδεσθαι: Να γράψετε από μία ομόρριζη λέξη (απλή ή σύνθετη) της νέας ελληνικής γλώσσας για καθεμιά από τις παραπάνω λέξεις.

Μονάδες 5

ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ

1. Ο Λύσανδρος έστειλε στους εφόρους, μαζί με άλλους Λακεδαιμόνιους, τον Αριστοτέλη, ο οποίος ήταν Αθηναίος εξόριστος, για να τους αναφέρει ότι στον Θηραμένη απάντησε πως εκείνοι είναι αρμόδιοι για την ειρήνη και για τον πόλεμο. Όταν ο Θηραμένης και οι υπόλοιποι πρέσβεις έφθασαν στη Σελλασία, αφού τους ρώτησαν με ποιες προτάσεις είχαν έρθει, είπαν ότι (ενν. είχαν έρθει) ως πληρεξούσιοι σχετικά με την ειρήνη. Ύστερα οι έφοροι διέταξαν να τους καλέσουν. Όταν έφθασαν, συγκέλεσαν συνέλευση, στην οποία αντιπρότειναν οι Κορίνθιοι, και προπάντων οι Θηβαίοι, και πολλοί άλλοι Έλληνες να μη συνθηκολογήσουν με τους Αθηναίους, αλλά να τους καταστρέψουν.

 

2. Στη ρωμαϊκή εποχή τον ξεχώρισαν από τους ιστορικούς του 4ου αι. π.Χ. και γιατί είχε συνδεθεί με τη φιλολογία γύρω από τον Σωκράτη αλλά και για την απλότητα του ύφους, την καθαρότητα των νοημάτων, την ποικιλία των θεμάτων και των ενδιαφερόντων του. Οι χαρακτηρισμοί «ἀττική μέλισσα» και «ἀττική μοῦσα» δείχνουν τον θαυμασμό των μελετητών του για τη γλώσσα του αλλά δεν είναι απόλυτα θεμελιωμένοι. Η παρεμβολή ποιητικών εκφράσεων στο κείμενό του και το απλοποιημένο αττικό ιδίωμα (στο λεξιλόγιο, στο τυπικό και στη σύνταξη) προετοιμάζουν την Κοινή της ελληνιστικής εποχής.  

 

3. α) 1. οἶδα - γ) ἀγνοῶ

         2. εἰρήνη - ε) πόλεμος

         3. πίστις - α) ἀπιστία

         4. ἥκω - στ) ἀπέρχομαι

         5. ἐξανδραποδίζομαι - β) ἐλευθερῶ

 

   β) πίστεως: εμπιστοσύνη

        ἐπιτηρῶν: παρατήρηση

        λέγοι: διάλογος

       ἐρωτώμενοι: ερωτηματολόγιο

       σπένδεσθαι: ομοσπονδία