ΘΕΜΑ 230ο: Ξενοφῶντος Ἑλληνικά, 2, 2, 20-23

ΘΕΜΑ 230ο: Ξενοφῶντος Ἑλληνικά, 2, 2, 20-23

Α. ΚΕΙΜΕΝΟ

   Λακεδαιμόνιοι δὲ οὐκ ἔφασαν πόλιν Ἑλληνίδα ἀνδραποδιεῖν μέγα ἀγαθὸν εἰργασμένην ἐν τοῖς μεγίστοις κινδύνοις γενομένοις τῇ Ἑλλάδι, ἀλλ’ ἐποιοῦντο εἰρήνην ἐφ’ ᾧ τά τε μακρὰ τείχη καὶ τὸν Πειραιᾶ καθελόντας καὶ τὰς ναῦς πλὴν δώδεκα παραδόντας καὶ τοὺς φυγάδας καθέντας τὸν αὐτὸν ἐχθρὸν καὶ φίλον νομίζοντας Λακεδαιμονίοις ἕπεσθαι καὶ κατὰ γῆν καὶ κατὰ θάλατταν ὅποι ἂν ἡγῶνται. Θηραμένης δὲ καὶ οἱ σὺν αὐτῷ πρέσβεις ἐπανέφερον ταῦτα εἰς τὰς Ἀθήνας. Εἰσιόντας δ’ αὐτοὺς ὄχλος περιεχεῖτο πολύς, φοβούμενοι μὴ ἄπρακτοι ἥκοιεν· οὐ γὰρ ἔτι ἐνεχώρει μέλλειν διὰ τὸ πλῆθος τῶν ἀπολλυμένων τῷ λιμῷ. Τῇ δὲ ὑστεραίᾳ ἀπήγγελλον οἱ πρέσβεις ἐφ’ οἷς οἱ Λακεδαιμόνιοι ποιοῖντο τὴν εἰρήνην· προηγόρει δὲ αὐτῶν Θηραμένης, λέγων ὡς χρὴ πείθεσθαι Λακεδαιμονίοις καὶ τὰ τείχη περιαιρεῖν. Ἀντειπόντων δέ τινων αὐτῷ, πολὺ δὲ πλειόνων συνεπαινεσάντων, ἔδοξε δέχεσθαι τὴν εἰρήνην. Μετὰ δὲ ταῦτα Λύσανδρός τε κατέπλει εἰς τὸν Πειραιᾶ καὶ οἱ φυγάδες κατῇσαν καὶ τὰ τείχη κατέσκαπτον ὑπ’ αὐλητρίδων πολλῇ προθυμίᾳ, νομίζοντες ἐκείνην τὴν ἡμέραν τῇ Ἑλλάδι ἄρχειν τῆς ἐλευθερίας.

Β. ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ

1. Να μεταφραστεί το τμήμα: Τῇ δὲ ὑστεραίᾳ...ἄρχειν τῆς ἐλευθερίας.

Μονάδες 30

 

2. α) Πώς αξιολογήθηκε το έργο του Ξενοφώντα στην Αλεξανδρινή και στη Ρωμαϊκή εποχή;

     β) Σε ποια κατηγορία των έργων του Ξενοφώντα ανήκουν τα Ἑλληνικά και σε ποια χρονική περίοδο αναφέρονται; 

Μονάδες 10

3. α) Να συνδέσετε κάθε ρήμα της Α΄ στήλης με το συνώνυμό του στη Β΄ στήλη. Δύο ρήματα της Β΄ στήλης περισσεύουν.

Α΄ ΣΤΗΛΗ	Β΄ ΣΤΗΛΗ
1. ἕπομαι	α) δέδοικα
2. φημὶ	β) ἄρχω
3. νομίζω	γ) οἶομαι
4. χρὴ	δ) ἀκολουθῶ
5. φοβοῦμαι	ε) φάσκω
	στ) δεῖ
	ζ) τολμῶ

Μονάδες 5

 

β) καθαιρῶ, καθίημι, ἐπαναφέρω, ἀπαγγέλλω, συνεπαινῶ: Να αναλύσετε τις παραπάνω σύνθετες λέξεις στα συνθετικά τους.

Μονάδες 5

 

 

 

 

ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ 

 

1. Την επόμενη ημέρα οι πρέσβεις ανέφεραν με ποιους όρους οι Λακεδαιμόνιοι θα έκαναν ειρήνη. Μιλούσε εξ ονόματος αυτών ο Θηραμένης, λέγοντας ότι πρέπει να υπακούσουν στους Λακεδαιμόνιους και να γκρεμίσουν τα τείχη. Αφού μερικοί από αυτούς διαφώνησαν, πολύ περισσότεροι όμως τον επιδοκίμασαν, αποφασίστηκε να δεχτούν την ειρήνη. Μετά από αυτά ο Λύσανδρος κατέπλευσε στον Πειραιά και οι εξόριστοι επέστρεψαν στην πατρίδα και, ενώ αυλητρίδες έπαιζαν τον αυλό, γκρέμιζαν τα τείχη με μεγάλη προθυμία, επειδή νόμιζαν ότι εκείνη η ημέρα έκανε την αρχή για την ελευθερία στην Ελλάδα.

 

2. α) Η αναγνώριση της συγγραφικής προσφοράς του Ξενοφώντος δυνάμωνε με το πέρασμα του χρόνου. Οι φιλόλογοι της Αλεξανδρινής εποχής (3ος-2ος αι. π.Χ.) τον κατέτασσαν σταθερά μαζί με τους μεγάλους προκατόχους του, τον Ηρόδοτο και τον Θουκυδίδη.
Στη ρωμαϊκή εποχή τον ξεχώρισαν από τους ιστορικούς του 4ου αι. π.Χ. και γιατί είχε συνδεθεί με τη φιλολογία γύρω από τον Σωκράτη αλλά και για την απλότητα του ύφους, την καθαρότητα των νοημάτων, την ποικιλία των θεμάτων και των ενδιαφερόντων του. Οι χαρακτηρισμοί «ἀττική μέλισσα» και «ἀττική μοῦσα» δείχνουν τον θαυμασμό των μελετητών του για τη γλώσσα του αλλά δεν είναι απόλυτα θεμελιωμένοι. Η παρεμβολή ποιητικών εκφράσεων στο κείμενό του και το απλοποιημένο αττικό ιδίωμα (στο λεξιλόγιο, στο τυπικό και στη σύνταξη) προετοιμάζουν την Κοινή της ελληνιστικής εποχής. 

   β) Τα Ἑλληνικά ανήκουν στα Ιστορικά έργα του Ξενοφώντα και αναφέρονται στα γεγονότα της περιόδου 411-362 π.Χ.

 

3. α) 1. ἕπομαι - δ) ἀκολουθῶ

         2. φημὶ - ε) φάσκω

         3. νομίζω - γ) οἶομαι

         4. χρὴ - στ) δεῖ

         5. φοβοῦμαι - α) δέδοικα

 

β) καθαιρῶ: κατὰ και αἱρέω, -ῶ

     καθίημι: κατὰ και ἵημι

     ἐπαναφέρω: ἐπὶ και ἀνὰ και φέρω

     ἀπαγγέλλω: ἀπὸ και ἀγγέλλω

     συνεπαινῶ: σὺν και ἐπὶ και αἰνέω, -ῶ